OProg's Week CD/DVD
Deze week is 'Storm Corrosion' verschenen..
Black Sabbath - Sabbath Bloody Sabbath (1973)
Hierdoor zijn er de afgelopen weken op veel plaatsen interviews te vinden met Steven Wilson en Mikael Åkerfeldt. Laatsgenoemde liet weten wat zijn favoriete albums zijn en noemde naast het witte album van The Beatles dit werk van Black Sabbath als absolute favoriet. Bij herbeluistering valt weer op wat een geweldig album het is. Heden ten dage zouden we dit scharen onder de progressieve rock, toen noemde men het vooral hardrock. Persoonlijk hoogtepunt is 'Who Are You?'.Ik moest toch even nadenken wat het was toen ik dit album bij iemand luisterde.
Paul Weller - Sonik Kicks (2012)
Pas bij het horen van stem van Paul Weller werd duidelijk dat hij het was. Toch is het werk wel herkenbaar als zijnde materiaal van hem, maar gelukkig is er ook een hoop nieuws te horen. Het is niet zo dat hij na het maken van het succesvolle 'Wild Wood' zonder progressie door is gegaan. De muziek klinkt hedendaags en zal de liefhebber van de prog zeker aanspreken. Persoonlijk hoogtepunt is op dit moment 'Be Happy Children' .Voor mij in de vergeethoek geraakt, ondanks dat er vijf albums in de kast staan.
Par Lindh Project - Live in America (1998)
In eigen beheer bracht Par Lindh zijn materiaal tweede helft jaren negentig uit. Ik kocht redelijk snel achter elkaar het beschikbare werk, onder andere via de mail-order van Cyclops. Zeker in het begin haalde het met regelmaat de speler, maar toch zakte het daarna vrij snel weg. Tot ik er deze week weer mee in mijn handen stond. Goed materiaal en er was heel weinig blijven hangen. Ook eens gekeken of Lindh nog actief is en wat blijkt, hij maakt nog steeds muziek. Onlangs nog een album met de broers Hackett.Deze week draaide ik 'Live in Paris' weer eens van Supertramp.
Roger Hodgson - Rites of Passage (1997)
Hierna heb ik vrij snel daarna dit album van de voormalig zanger van Supertramp ook weer eens in de speler gehad. Het is live en Hodgson laat horen het nog niet verleerd te zijn. Er valt op dat ook zijn recentere nummers zich probleemloos kunnen meten met de grote hits die hij met zijn band scoorde. De kwaliteit van de opname is geweldig en leuk is ook dat zijn zoon Andrew ook mee speelt. Als drummer maar hij laat met het nummer 'Melancholic' horen dat hij ook als songwriter uit de voeten kan.Er komt een album uit van Steve Hackett en Chris Squire...
GTR (1986)
Ik moest toen ik dit las denken aan de vorige keer dat Hackett een album maakte met iemand die de snaren beroerde bij Yes. Samen met Steve Howe en een relatief onbekende band verscheen meer dan vijfentwintig jaar terug 'GTR'. Een groot succes werd het niet, zowel in commercieel als artistiek opzicht. Toch moet ik zeggen dat het, nu ik het weer eens draai, goed in het gehoor ligt. Alleen, met twee van zulke grote namen had menig fan een echt progalbum verwacht. Afwachten hoe dit met het nieuwe werk is.Progressieve bands als Yes en Pink Floyd hadden wereldhits...
Flying Colors (2012)
Yes stond met name bekend om het technisch vernuft van de bandleden en de lange composities. Toch scoorden ze met een nummer als 'Roundabout' in dezelfde periode een bescheiden hit. Met de gedachte dat 'progressieve muzikanten' ook korte, pakkende nummers kunnen maken is dit project opgezet door producer Bill Evans. Met grote namen, want de band bestaat naast de relatief onbekende zanger Casey McPherson uit Mike Portnoy, Steve Morse, Neil Morse, Dave LaRue.Een ware Nederlandse klassieker...
Focus - Hamburger Concerto (1974)
De ingredienten van het succes van de band zijn bekend. Het was voor een groot deel het gitaarwerk van Jan Akkerman dat voor velen het hoogtepunt van het werk was. Daarnaast bespeelde Akkerman nog een instrument dat ik zelf verder niet ken uit de progressieve rock, namelijk de luit. 'Hamburger Concerto' zou het laatste echte progressieve rockalbum zijn dat de groep maakte met Jan Akkerman.Een album dat ik door de fraaie sfeer in het begin veel draaide.
XII Alfonso - Claude Monet vol. 1 (2002)
Om eerlijk te zijn is het in de loop van de tijd toch wel wat weggezakt. Heel erg progressief kan je het werk overigens niet noemen, maar toch worden de albums van de groep al sinds het begin opgepikt door de 'progressieve scene'. De afgelopen dagen besloten dit album weer eens te draaien. Oorzaak is het bericht dat de band een box van drie cd's heeft gemaakt over het leven van Charles Darwin.Vijf jaar terug dacht ik dat Citizen Cain spoedig materiaal uit zou brengen...
Citizen Cain - Raising the Stones (1997)
De band tekende die periode bij Festival Music en gaf zodoende een teken van leven. De albums van de heren gingen en bleven jaren in de kast tot ik afgelopen woensdag deze weer eens in de speler stopte. Uit nieuwsgierigheid op de website gekeken waar precies dezelfde avond een update op was gezet dat 16 april het nieuwe album 'Skies Darken' verschijnt. Toeval? Of zou dat niet bestaan?Ik had deze week het plan om de 'Collected Works' van SFF te draaien...
Spektakel (1974/1996)
Zoekende naar de cd kwam ik dit album tegen. Naar eigen logica bij SFF neergezet, omdat zowel Eduard Schicke als Heinz Führs ook deel uitmaakten van deze band. Volgens het beknopte boekje waren hun concerten legendarisch door de enorme lichtshow en het feit dat de show soms vijf uur kon duren. Mede doordat de fanbase klein bleef zou het nog twintig jaar duren voordat dit album zou verschijnen. Typisch jaren zeventig en uitgesponnen, maar toch nog steeds boeiend.Zou Sweet D'Buster ooit nog het verdomhoekje uit mogen?
Sweet D'Buster (1976)
Naar eigen zeggen was het een 'Nederlandse supergroep'. Met als leden onder andere Bertus Borgers, Herman Deinum en Robert Jan Stips. Helaas is het materiaal vijfendertig jaar later zelfs nog nooit normaal op cd uitgebracht en blijft het zoeken naar het vinyl. Jammer, want dit debuut zal fans van degelijke rock met een progressieve kant aan moeten spreken. Met name 'Magic Moment' blijft geweldig. Tijd voor een herwaardering van deze band?Ineens weer een teken van leven van Jadis, er zou een nieuw album komen...
Jadis - More than meets the Eye (1994)
Ongemerkt zijn er immers alweer een flink aantal jaren verstreken sinds 'Photoplay'. Ondanks dat ik ze altijd veel draaide was dit een stuk minder geworden. Dus kwamen de albums deze week weer in de speler en werd het een feest van herkenning. Mijn persoonlijke favoriet blijft dit debuutalbum en de twee mini-albums uit de beginperiode, die later gezamelijk op de compilatie 'Medium Rare' verschenen.De eerste van drie albums die de band maakte...
Cairo - Cairo (1994)
Al meer dan tien jaar is het helemaal stil rond deze formatie. Ongelukkig bericht, het overlijden van zanger Bret Douglas, zorgden dat de albums weer de speler in gingen. Een album dat typisch Magna Carta is, met vleugen Magellan onder andere. Erg Amerikaans en ook kwalitatief hoogstaand. Prettig om dit werk weer eens te draaien. Ik denk dat dit treurige bericht ook definitief het einde van Cairo zal betekenen.Een band met een toepasselijkere naam is bijna niet te vinden op dit moment...
Winter - Acoss the Circle's Edge (1992)
De opnamen van dit album werden in 1990 in eigen beheer als EP uitgebracht met een zelfgemaakte hoes om aandacht van een platenmaatschappij te trekken. De bedoeling was om dan een volledig album op te nemen. Toen SI Music besloot het werk op cd uit te brengen was de line-up van de band al heel anders geworden. Besloten werd om de originele tapes te remasteren en het verscheen met een door SI gemaakte hoes. Een volledig album zou nooit komen...Na meer dan vijftien jaar is er weer een formatie van de band actief.
Brand X - The Plot Thins / A History of Brand X (1992)
Tot de belangrijkste leden in deze line-up behoren John Goodsall en Percy Jones. Reden om weer eens wat van de groep te draaien. Deze begin jaren negentig uitgegeven verzamelaar is dan een goed startpunt. Het was voor mij indertijd de eerste introductie met Brand X. Het laat dan ook een fraaie selectie nummers horen afkomstig van de eerste zes albums. Zouden er niet een keer remasters van verschijnen?Een jaar of twaalf terug verschenen de twee albums van de band weer op cd...
Sebastian Hardie - Four Moments (1975)
Musea was het label en aangetrokken door de twee fraaie, bij elkaar passende hoezen besloot ik het een kans te geven. Met name de langzame, dromerige muziek van dit album die de band onder leiding van Mario Milo bracht was 's avonds laat genieten. Vijfendertig jaar was het stil, op een optreden op ProgFest in de jaren negentig na. Nu las ik het bericht dat de groep terug is en er dit jaar nog een album uit zal komen.Zo nu en dan komt dit album weer eens uit de kast...
Seventh Wave - Things to Come (1974)
Deze keer is het omdat ik zag dat de twee albums van de band opnieuw uit zijn gebracht. Ik las een review waarin het de hoogst mogelijke waardering kreeg. Slecht is het natuurlijk niet, maar om het te plaatsen tussen de absolute top gaat ook wat ver. Potentie had de band zeker wel, ook op commercieel gebied. Helaas gooiden een aantal foute keuzes roet in het eten. Na de tweede schijf ging de stekker er dan ook uit.Geen progressieve rock, wel 'related'...
Iced Earth - Dystopia (2011)
Matthew Barlow heeft Iced Earth weer verlaten en zodoende kon de band opnieuw op zoek naar een nieuwe zanger. Deze is gevonden in Troy Seele. Muzikaal gaat de groep deels verder waar ze gebleven was. De harde stukken klinken als vanouds. Toch zitten er ook een paar langzamere nummers op het album. Ik had nooit gedacht dat er nog een moment zou komen waarop ik bij het draaien van Iced Earth aan Enchant zou moeten denken.Na 'Live at Leeds' is ook dit album van The Who uit als box.
The Who - Quadrophenia (1973/2011)
Dit album opnieuw uitbrengen is om meerdere redenen een geweldig idee. Dit omdat bij de vinyl versie een schitterend fotoboek zat met foto's die aansloten op het concept. Deze zitten nu ook in het prachige informatieve boek dat in deze box zit. Ook bevat hij twee cd's met demo's die Townsend opnam die de basis zouden vormen voor de definitieve versie van het werk. Een 5.1 mix en een vinyl single maken deze uitgave compleet.© 2003-2012 OJE Music OJE Web All Rights Reserved
